26 ژوئن 2024 - داده‌های کارآزمایی جدید ارائه‌شده در نشست انجمن دیابت آمریکا نشان می‌دهد که فنوفیبرات- داروی کاهش دهنده ی کلسترول- پتانسیل کاهش پیشرفت رتینوپاتی دیابتی را در افراد مبتلا به تغییرات اولیه شبکیه دارد و می تواند نیاز به لیزر شبکیه یا درمان تزریقی داخل زجاجیه را کاهش دهد.

یافته های این مطالعه که بطور همزمان در مجله NEJM Evidence از طریق برنامه ملی غربالگری چشم دیابت (DES) اسکاتلند منتشر شده است، نشان می دهد که درمان با فنوفیبرات ممکن است به طور قابل توجهی پیشرفت رتینوپاتی دیابتی را که معمولاً باعث نابینایی در بزرگسالان مبتلا به دیابت می شود، کُند نماید. این یافته ی امیدوارکننده می‌تواند راه را برای پروتکل‌های درمانی جدید برای حفظ بینایی در بیماران دیابتی هموار کند.

این کارآزمایی گسترده در مجموع 1151 بزرگسال مبتلا به رتینوپاتی دیابتی غیرقابل ارجاع(nonreferable) یا ماکولوپاتی را شامل شد. شرکت کنندگان به طور تصادفی در دو گروه برای دریافت قرص فنوفیبرات 145 میلی گرمی یا دارونما قرار گرفتند. شرکت کنندگان با اختلال عملکرد کلیه دارو را یک روز در میان، مصرف کردند. تمرکز اولیه این مطالعه بر روی ایجاد رتینوپاتی یا ماکولوپاتی دیابتی قابل ارجاع و همچنین نیاز به مداخلات درمانی مانند تزریق داخل زجاجیه، روش‌های لیزر شبکیه یا ویترکتومی بود.

نتایج در طی یک دوره پیگیری متوسط ​​چهار ساله، یک مزیت واضح را برای افراد دریافت کننده ی فنوفیبرات نشان داد. در گروه فنوفیبرات 22.7 درصد، و در گروه دارونما 29.2 درصد، به رتینوپاتی دیابتی یا ماکولوپاتی قابل ارجاع پیشرفت کردند یا به درمان نیاز داشتند. این نشان دهنده ی کاهش قابل توجهی در خطر کاهش بینایی است(با نسبت خطر 0.73 95%؛ فاصله اطمینان[CI]، 0.58 تا 0.91؛P=0.006).

تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که هر نوع پیشرفت در رتینوپاتی یا ماکولوپاتی در 32.1٪ از گروه فنوفیبرات و در 40.2٪ از گروه دارونما مشاهده شد که نشان دهنده ی کاهش قابل توجه خطر از دست دادن بینایی است(با نسبت خطر 0.74؛ 95٪ فاصله اطمینان، 0.61 تا 0.90). همچنین، ایجاد ادم ماکولا تنها در 3.8٪ از شرکت کنندگان در فنوفیبرات در مقایسه با 7.5٪ در دارونما، با نسبت خطر 0.50(95٪ CI، 0.30 تا 0.84) رخ داد.

این مطالعه همچنین عوارض جانبی جدی را تحت نظارت قرار داد، و عدم افزایش قابل‌توجه در عوارض جانبی شدید ناشی از فنوفیبرات را تایید کرد- در 36.1 درصد از شرکت‌کنندگان با فنوفیبرات و 35.5 درصد از شرکت‌کنندگان با دارونما رخ داد. با این حال، یک یافته ی مشخص کاهش نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی(eGFR) در گروه فنوفیبرات بود- میانگین eGFR به میزان 7.9 میلی لیتر در دقیقه / 1.73 متر مربع کمتر از گروه دارونما بود.

محققان نوشتند: در حالی که فنوفیبرات تأثیر قابل توجهی بر عملکرد بینایی، کیفیت زندگی یا حدت بینایی نداشت، نقش آن در کاهش پیشرفت رتینوپاتی دیابتی امیدوارکننده است. به طور کلی، این یافته‌ها نشان می‌دهد که فنوفیبرات می‌تواند یک داروی ارزشمند برای افزودن به استراتژی‌های مدیریت رتینوپاتی دیابتی در مراحل اولیه بیماری باشد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/fenofibrate-therapy-effective-in-slowing-diabetic-retinopathy-progression-ada-130627